Nolan Bushnell speelde Spacewar op de universiteit. Het idee dat je iets kon indrukken op afstand en dat het gebeurede op een scherm vond hij prachtig. Hij vond dit zo prachtig dat hij vond dat iedereen er van moest kunnen mee genieten. Hij maakte de eerste arcadehalvariant. Die flopte compleet. Daarna, in 1972, richte Nolan Bushnell zich op Atari en in 1972 komt de eerste Pong kast in de amusementhal. Het is een groot succes. Het is zowel de eerste Arcade game als de eerste videogame beschikbaar voor een groot publiek. Het had twee kanten waardoor het zo'n succes werd. Enerzijds het feit dat als je ergens op drukte het ook op het scherm gebeurde en anderzijds dat het gewoon de eenvoud van het spel. Met name dat het competatief is, nodigde veel mensen uit om naar de beruchte gamehallen te gaan en het spelletje te gaan spelen. De weg lag open voor Atari. Het kreeg gelijk een monopoly opde gamemarkt. Dit kwam omdat er nog weinig concurrentie over was. Thuis Spelen?
De Magnavox Odyssey was de eerste spelcomputer voor thuisgebruik ter wereld. De Odyssey kwam op 24 mei 1972 de markt, ongeveer 3.5 jaar eerder dan de Atari Pong. De Odyssey is gemaakt en bedacht door Ralph Baer, die eigenlijk al in 1968 beschikte over een werkend prototype. Het prototype wordt door de kenners "Brown Box" genoemd. Dit kwam, wat wel te verwachten was, omdat het op een bruine doos leek. De meeste kenners beschouwen de Odyssey als een analoge in plaats van een digitale spelcomputer, omdat het beschikt over een analoog circuit voor de uitvoer, spelbesturing en het gebruik van discrete componenten. In de Odyssey zit geen enkele chip. Het hoofdbestanddeel zijn veertig transistors en veertig dioden die ervoor zorgen dat er op het televisiebeeld enkele stippen en strepen te zien zijn, die bijvoorbeeld een bal en twee rackets voorstelden. Ralph Baer beschouwt de Odyssey als een digitale spelcomputer. De spellen en de logica zijn geïmplementeerd in DTL een veelvuldig voorkomend digitaal ontwerponderdeel dat voorafging aan het TTL-tijdperk (Transistor-transistorlogica). De Odyssey wordt gevoed door batterijen en kan geen geluiden weergeven. Iets dat toen niet erg was, maar nu eigenlijk verschrikkelijk zou zijn. De latere "Pong-machines" daarentegen kunnen wel geluid produceren, bijvoorbeeld de Magnavox Odyssey Pong-spelcomputers. De Odyssey gebruikt een soort van verwijderbare circuitkaart die kan worden ingestoken in een sleuf en is vergelijkbaar met de meer bekende cartridgesleuf voor spelcartridges. In de cartridges zaten geen ROMs, ze waren enkel en alleen bedoeld als een soort schakelaars die binnen de Odyssey het juiste elektrische circuit in werking zetten. De verkopen werden enigszins gehinderd door de slechte marketingcampagne, waardoor vele consumenten dachten dat de Odyssey alleen werkte als je een Magnavox televisie had. In totaal zijn er (maar) 330.000 stuks verkocht. Magnavox bracht later verschillende Pongachtige spelcomputers uit onder de naam Odyssey nadat het een rechtszaak won tegen Nolan Bushnell wegens octrooi-inbreuk. Bushnell had hoegenaamd Pong ontworpen, maar deze kwam sterk overeen met het bekende tenniscomputerspel van de Odyssey. In Japan werd de Magnavox Odyssey op de markt gebracht door Nintendo en wordt beschouwd als de eerste stap van Nintendo op de spelcomputermarkt. De Pong Machine was een succes van Atari. In 1975 waren er plannen een thuisversie te maken. Alhoewel Atari goed verkoopt maken veel andere fabrikanten kopieen en door het ontbreken van patenten en loopt Atari veel geld mis. Als ze wel de patenten hadden aangevraagd dan was Atari waarschijnlijk niet falliet gegaan. Atari 2600
In oktober 1977 bracht Atari het systeem Atari VCS (Video Computer System) op de markt met negen spellen. Dit systeem werd later omgedoopt tot Atari 2600. Atari verkocht meer dan dertig miljoen consoles. Samen met andere bedrijven werden honderden miljoenen spellen verkocht. Het was de eerste echt beschikbare thuis console. Atari liep goed in 1978, en er werden meer spellen uitgebracht. Nolan Bushnell, de uitvinder van Pong en de stichter van Atari, verliet het bedrijf. Dit was een domper maar toch gingen ze verder met Atari. In 1979 zette Atari door en bracht 12 succesvolle games op de markt. Maar in de jaren 1979 en 1980 zag Atari de concurrentie de Magnavox Odyssey2 aankomen.
Atari wilde in een mega-klap in 1980 de concurrentie uitschakelen door het uitbrengen van een huisversie van Space Invaders. Het spel was zo populair dat de mensen de Atari 2600 kochten zodat ze het thuis konden spelen. Dit was een zeer slimme zet van Atari.
Het jaar 1980 was ook belangrijk door andere dingen: de oprichting van een softwareproducent voor de Atari 2600, Activision. Het bedrijf werd opgericht door vier werknemers van Atari die niet tevreden waren met de CAO. De spellen die ze op de markt brachten, toonden aan dat de kwaliteit van spellen beter kon dan de spellen die Atari zelf ontwikkelde. Atari probeerde tevergeefs Activision te stoppen spellen te verkopen. Ze probeerde dit door verschillende patenten en rechtzaken maar het wilde niet lukken. Activision behaalde dat jaar een brutowinst van $70 miljoen USD. Waarmee ze Atari een flinke klap uitdeelden.
Ondanks het komen van nieuwe apparaten bleef de 2600 in 1981 marktleider. Als reactie op de rest bracht Atari een zeer succesvolle huisversie van Asteroïds uit. Geïnspireerd door het succes van Activision, werd Imagic, een andere softwareontwikkelingsgroep, gevormd. Zij zouden geen spellen op de markt brengen vóór 1982. Nog een ander bedrijf, Games by Apollo, werd in Texas opgericht en bracht dat jaar verscheidene titels uit.
Zo kwam atari steeds meer vvoor het blok te staan en werd het steeds moeilijker om originele nieuwe spellen uit te brengen.
Coleco (tegenwoordig overgenomen door Hasbro) ging in 1982 de markt op met een grafisch superieur systeem, de ColecoVision. Om dit nieuwe systeem te bestrijden, produceerde Atari de Atari 5200, een technologisch vergelijkbaar systeem. Het jaar was financieel succesvol voor Atari, maar er scheen een overvloed van software te zijn.
Hier de gegevens van de Atari 5200:
Processor:-een aangepaste 6502C met een kloksnelheid van 1.79 MHz (geen 65c02)
-ANTIC Video Display Controller.
-Ondersteunende hardware: 2 aangepaste VLSI-chips.
Geheugen:
-RAM: 16 KB (16 KiB)
-ROM: 32 KB ROM window voor standaard spelcartridges, uitbreidbaar middels bank switching-techniek. 2KB on-board BIOS voor systeemstartup en interruptierouting.
Weergave:
-maximale schermresolutie: 320×192 beeldpunten, 16 (uit een palet van 256) kleuren per scanlijn. Het palet kan worden veranderd tijdens elke scanlijn die gebruik maakt van ANTIC-weergave lijstinterrupties, waardoor alle 256 kleuren in één keer worden weergegeven.
-Weergaveprocessoren: ANTIC em GTIA
Geluid :
-4-kanaals geluid via de POKEY-chip die tevens de keyboard scanning afhandelt, seriële I/O, hoge resolutie interruptie capable timers (single cycle accurate) en willekeurige nummergenerering. In 1983 stortte de videospelletjesmarkt in. Dit werd onder meer veroorzaakt door de grote concurrentie tussen de spelfabrikanten, het uitbrengen van verliesgevende spelletjes zoals E.T, en het grote aanbod. In 1984 was de prijs van de Atari 2600 verder gedaald. In 1985 verkocht Atari nog miljoenen consoles vanwege de ruime spelcatalogus en de lage prijs. In 1986 wees alles erop dat de markt dood was, waardoor geen enkel bedrijf nog verdere plannen had om de huisvideospelsystemen nieuw leven in te blazen. Maar Nintendo ging door. Tot ieders verbazing brachten zij dat jaar de NES op de Amerikaanse markt, waarmee ze bewezen dat er nog een toekomst bestond voor de videospelletjes. Atari besloot een herontworpen 2600 uit te brengen, de Jr. 2600, een machine met dezelfde capaciteiten, maar een nieuw uiterlijk en bijhorende marketingcampagne. Deze vernieuwde versie kostte minder dan $50 USD en vanaf 1987 gingen zowel de bestaande als enkele nieuwe spelletjes opnieuw vlot verkopen. Dit was een nieuwe inpuls in de game industrie. Pas rond 1989, een decennium na zijn lancering, werd duidelijk dat er definitief een eind aan de 2600 was gekomen. Hoewel het systeem nog werd geproduceerd en buiten de V.S. op de markt werd gebracht, beëindigde Atari 2600 zijn actieve verkoop in Amerika. De Atari 2600 werd nog tot 1991 verkocht en is daarmee de langst verkopende spelcomputer allertijden.
Sommige delen van dit verhaal horen eigenlijk niet in dit hoofdstuk (70-80) maar anders krijg je dat je op drie platsen iets over dezelfde "console" schrijft.
